دوشنبه 9 مرداد 96 و آب بازی در مهد

دوشنبه ی هفته ای که گذشت قرار بود در حیاط مهد بچه ها جشن آب بازی داشته باشن و طبق نامه ای که روی در مهد بود بنا شده بود تا اسباب و وسایلی که مورد نیازشون هست رو بیارم. اون روز بععد از رفتم از سرکار به خونه شروع کردیم به جمع آوری چیزای لازم و نمیدونم چی شد که قسمتن نشد تفنگ آب پاش رو بردارم و وقتی صبح رفتیم اداره دیدم ای داد بی داد که بیشتر بچه ها تفنگ آب پاش آوردن و خلاصه که خیلی حالم گرفته شد. وقتی آرادی رو تحویل دادم مهد به مربیش سپردم که آراد تفنگ نداره حواسش بهش باشه ولی دل تو دل بچم نبود چون همه دستشوم یه تفنگ بود به جز آرادی منو آویسا. سخن کوتاه که به آرادی قول دادم که برات تا قبل از آب بازی تفنگ میخرم و میارم. ساعت 8:10 بود که اومدم اداره و خدا میدونه که تا ساعت 10 بشه چه بر من گذشت تا بتونم برم خرید. از اداره اومدم بیرون و رفتم مجتمع تجاری ولنجک و دیدم که تقریبا همه ی مغازه ها بسته است و آقای نگهبان گفتن که مغازه ها ساعت دو و نیم باز میشه . دلو زدم به دریا و رفتم سمت اسباب بازی فروشی ها و برق از چشمام پرید و دیدم خدا رو شکر که یکی از مغازه ها باز بود و بعد از خرید دو. تا تفنگ آب پاش پرکشیدم به سمت مهد آرادی. وقتی رفتم دم در کلاسشون دیدم همه ی بچه ها با شور و شوق دور مربیشون وایستادن و دارن وسایلشون رو میگیرن و آرادی من خیلی مظلوم یه گوشه وایستاده بود و ساک وسایل استخرش هم تو دستش بود .اون لحظه دلم میخواست از شدت ناراحتی بلند بلند گریه کنم خیلی حس بدی داشتم. آراد رو صدا کردم  و دوید اومد پیشم و بعد از دیدن تفنگش انگار همه ی دنیا رو بهش داده باشن دوستاش هم یکی یکی اومدن و میگفتن وای چه تفنگ بزرگی آراد و خلاصه کمی حالمان بهتر شد و به مربی هم نحوه ی کارش را توضیح دادیم و برگشتیم اداره البته با حس سبک بالی بسیار.

این هم تنها عکس از آب بازی

بعد از ظهر هم موقع رفتن خونه اینقدر خسته بود که حال نداشت گویا حسابی بهش خوش گذشته بود و تنها چیزی که گفت این بود که مامان این تفنگه خوب کار نکرده.

ظهر همون روز جلوی در مهد کودک

گفتگوهای بعدتر هم این بود: مامان ممنونم که برای من تفنگ آب پاش خریدی منم میخوام برات النگو بخرم و بعد هم کمی دستانم را نگاه نمود و گفت : مامان شما النگو نداری؟؟؟؟